Het feest van de Gedaanteverandering van de Heer viel in vakantietijd ook nog op een werkdag. Daarom ontging het velen.
Wat met dat feest wordt gepreekt richt zich vaak op de fysieke verschijning van Jezus die verandert, in sommige vertalingen stralend, of op de stem uit de wolk die zegt: ‘Dit is mijn geliefde Zoon, in wie ik vreugde vind. Luister naar Hem.’ (Mt 17, 5b)
Ik vraag mij af hoe Petrus, Jakobus en Johannes door die ervaring werden getransfigureerd, veranderd? Hoe ik word geroepen om getransfigureerd, veranderd te worden?
We horen in de Bijbel niet veel over Jakobus en Johannes afzonderlijk; vaak worden zij bij de anderen gevoegd. Petrus is Bijbels goed gedocumenteerd in zijn geloofsbelijdenissen, zijn twijfelachtige opmerkingen en de verloochening van Jezus.
Het is onmogelijk te weten hoe het leven van elke apostel veranderde. We weten wel dat zij met Jezus meegingen, deelnamen aan Zijn zending om lang gekoesterde “domme” culturele
regels en gedragingen uit te dagen en God aan alle mensen te brengen.
Ik vermoed dat hun ervaring met Jezus levensveranderend was. De gedaanteverandering op de berg zou zo’n levensveranderende gebeurtenis kunnen zijn geweest.
Hoewel mijn uiterlijk nooit oogverblindend of stralend werd en er geen stem uit de wolk kwam die Gods welbehagen in mij verkondigde, heb ik toch een gedaanteverandering
ervaren.
Het begon in Rome bij de lekenbeweging Sant’Egidio. Met hen het dagelijkse gebed en vanuit geloof de vriendschap ervaren. Niet alleen met hen maar ook met de daklozen op station Termini aan wie warm eten werd uitgedeeld.
Die vorming verbreedde mijn ervaringen met de Kerk van lokaal naar wereldwijd. Van de parochiaan tot en met de illegale vreemdeling op straat. Jezus volgen werd concreet. Die relaties veranderden mij op manieren die ik nog steeds ontdek. De vorming op het seminarie bracht in alle opzichten de volgende gedaanteverandering.
Mijn priesterlijke bediening heeft me ook veranderd. Dagelijks in Woord en Eucharistie de Heer present stellen in een samenleving én in een Kerk die beide niet meer zijn wat zij ruim 30 jaar geleden waren. Het vormde, transformeerde mij spiritueel.
Ik besef dat ik niet langer simpelweg in mijn kleine wereldje kan leven, onverschillig voor wat
er om me heen gebeurt. Hoewel ik altijd al last had van onrecht, geweld en andere kwalen van de maatschappij, roept transformatie me op tot geloofsactie.
Waar roept het u toe op?